به گزارش مرکز رسانه و روابط عمومی شورای عالی انقلاب فرهنگی به نقل از روابط عمومی دانشگاه علم و صنعت، ماهواره سنجشی «ظفر۲» به‌عنوان یکی از دستاوردهای شاخص علمی کشور، با طراحی و ساخت متخصصان دانشگاه علم و صنعت ایران و به سفارش سازمان فضایی ایران، با موفقیت در مدار نزدیک زمین (LEO) قرار گرفت؛ ماهواره‌ای که نماد ارتقای توان بومی، بلوغ فناوری فضایی و پیوند دانشگاه با نیازهای راهبردی کشور است.

قدردانی و تبریک یک موفقیت ملی
دکتر طاهری‌نیا دبیرستاد علم و فناوری ضمن تشکر ویژه از دکتر حسین بلندی، عضو هیئت علمی دانشگاه علم و صنعت ایران، این موفقیت را به دانشگاهیان، پژوهشگران و دست‌اندرکاران این پروژه ملی تبریک گفت و توفیقات روزافزون علمی برای آنان آرزو کرد.

قرارگیری موفق در مدار زمین
به نقل از روابط عمومی دانشگاه علم و صنعت : ماهواره سنجشی «ظفر۲» با وزن ۱۱۳ کیلوگرم، روز یکشنبه ۷ دی ۱۴۰۴ با استفاده از ماهواره‌بر سایوز از پایگاه فضایی وستوچنی روسیه با موفقیت در مدار LEO قرار گرفت. این ماهواره که نسخه نخست آن نیز پیش‌تر پرتاب شده بود، در مرکز تحقیقات ماهواره دانشگاه علم و صنعت ایران طراحی و ساخته شده است.

هدف راهبردی؛ توسعه توان بومی فضایی
هدف اصلی از ساخت «ظفر۲» را توسعه توان بومی در طراحی و یکپارچه‌سازی سامانه‌های فضایی و تصویربرداری سنجشی عنوان کرد.
سازه سبک و مقاوم در برابر شرایط پرتاب«ظفر۲» در کلاس وزنی ۱۰۰ تا ۱۳۵ کیلوگرم قرار دارد و از سازه آلومینیومی سبک‌سازی‌شده با تحلیل‌های دقیق تنش و ارتعاش بهره می‌برد؛ به‌گونه‌ای که توان تحمل بارهای مکانیکی شدید پرتاب شامل لرزه، شوک و ارتعاش را داراست.
سامانه برق و توان و کنترل وضعیت پیشرفتهاین ماهواره از پنل‌های خورشیدی بدنه‌ثابت و باتری‌های لیتیوم-یون فضایی استفاده می‌کند. همچنین یکی از فناوری‌های شاخص «ظفر۲»، سامانه تعیین و کنترل وضعیت (ADCS) است که با استفاده از ژیروسکوپ، مگنتومتر، سنسور خورشیدی، چرخ عکس‌العملی و مگنتورکر، امکان کنترل سه‌محوره و پایدارسازی دقیق برای تصویربرداری را فراهم می‌سازد.

مأموریت سنجشی و تصویربرداری اپتیکی
در بخش مأموریتی، «ظفر۲» به دوربین تصویربرداری اپتیکی با قدرت تفکیک مکانی ۱۵ متر مجهز است که کاربردهایی چون پایش منابع طبیعی، کشاورزی، مدیریت بحران و بررسی‌های زیست‌محیطی را پوشش می‌دهد. داده‌ها از طریق لینک مخابراتی باند S به ایستگاه‌های زمینی ارسال می‌شوند.
بومی‌سازی کامل زنجیره طراحی تا آزمونویژگی متمایز این ماهواره، بومی‌سازی کامل فرایند طراحی، ساخت و انجام آزمون‌های محیطی شامل حرارتی، خلأ و ارتعاش است؛ موضوعی که نقش مهمی در بلوغ فناوری فضایی دانشگاه‌محور ایران ایفا کرده است.

محموله ذخیره و ارسال (S&F)؛ ارتباط هوشمند کاربران
این زیرسامانه از دو بخش ماهواره‌ای و هندست زمینی تشکیل شده و امکان پخش پیام همگانی، ارتباط صوتی یک‌طرفه بلادرنگ و همچنین ارسال پیام به‌صورت غیرمستقیم (ذخیره و ارسال آتی) را برای کاربران فراهم می‌کند. این محموله دارای دو وضعیت عملکردی «ذخیره/ارسال» و «بلادرنگ» است که بنا به درخواست کاربر فعال می‌شود.

ظرفیت ارتباطی و کاربران تعریف‌شده
هندست زمینی قادر است به‌طور میانگین حدود ۱۱۲ ثانیه در هر گذر با ماهواره ارتباط برقرار کند. حجم هر پیام متنی معادل حدود ۲۰ کیلوبایت (در حد یک صفحه A4) در نظر گرفته شده و در مجموع ۲۵۶ کاربر برای این سامانه تعریف شده‌اند.

محموله تحقیقاتی تشعشعات فضایی (SPU)
در بخش دیگری از مأموریت‌ها، محموله تحقیقاتی SPU برای اندازه‌گیری دوز تشعشعات یونیزه‌کننده و بررسی اثر پرتوهای کیهانی بر تراشه‌های نیمه‌هادی به‌ویژه حافظه‌های SRAM به کار گرفته شده است. این پرتوها می‌توانند موجب واژگونی بیت در فضا شوند.

 
برد SPU با بهره‌گیری از یک تراشه FPGA مرکزی، توان اندازه‌گیری تجمعی دوز یونیزه‌کننده توسط ۸ سنسور و پایش ۵ سنسور دما را دارد و همچنین نرخ واژگونی بیت در حافظه‌های داخلی و خارجی را ثبت و گزارش می‌کند.