• جلسه: 924
• |
• تاریخ تصویب: 27 آبان 1404
• |
• تاریخ ابلاغ: 4 دی 1404
• |
• شماره مصوبه: 236
• |
• شماره ابلاغ: 21410

«سند ملی سلامت زنان جمهوری اسلامی ایران»

---

وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
وزارت کشور (سازمان امور اجتماعی)
وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی (سازمان بهزیستی کشور)
وزارت ورزش و جوانان
شورای عالی رفاه و تأمین اجتماعی
شورای عالی نوجوانان و جوانان
مرکز مدیریت حوزه­های علمیه
سازمان تبلیغات اسلامی
سایر نهادها و دستگاه­های اجرایی ذی­ربط

مصوبه «سند ملی سلامت زنان جمهوری اسلامی ایران» که در جلسه 924 مورخ 27/08/1404 شورای عالی انقلاب فرهنگی و براساس مصوبه جلسه 557 شورای معین به تصویب رسیده است، به شرح ذیل برای اجراء، ابلاغ می‌گردد:

مقدمه
جايگاه والاي زنان در جامعه و نقش تعيين‌کننده آنان در تأمین سعادت نسل آینده و آرمان‌های فرهنگی و تربیتی جامعه، به‌ویژه به دلیل احراز نقش‌‌های مهم و ارزشمند خانوادگی؛ مستلزم و شایسته عنایت خاص به ارتقاء سلامت آنان به ‌عنوان نیمی از جمعیت کشور می­باشد. گرچه در اندیشه‌ اسلامی، زنان و مردان به لحاظ حقوق انسانی؛ عموماً دارای وجوه مشترکی می‌باشند، لیکن مبتنی بر حکمت الهی؛ از نظر ویژگی‌های جسمی و روانی، دارای تفاوت‌هایی هستند که راز تداوم حیات بشر و بنیان تأمین سلامت مادی و معنوی خانواده را تشکیل می‌دهند. بر این اساس و طبق شواهد علمی، برخي از بيماري‌ها و مشکلات سلامت زنان به علت ويژگي‌هاي زیستی، جنسي و جنسیتی، مختص آنان بوده و یا موجب خطر، شیوع، شدت، عوارض و تأثیر متفاوت بر زندگی آنان است و ضرورت توجه به تفاوت‌هاي بين دو جنس و نقش‌های اجتماعی آنان در مراقبت‌هاي سلامت را دوچندان می‌سازد.
بهبود چشمگیر وضعیت سلامت زنان و تحولات گسترده اجتماعی و ارتباطی در کشور طی دهه­های اخیر و پیامدهای آن برای حیات خانوادگی و اجتماعی زنان؛ ضرورت آگاهی و توجه کامل سیاست­گذران و مسئولان را به سلامت آنان در راستای ارتقاء سلامت جسمی، روحی، روان‌شناختی و جامعه‌شناختی در زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی، بهره‌مندی از برنامه‌ها و تسهیلات بهداشتی و درمانی مناسب، برخورداری از سلامت زنان در عرصه‌های مختلف به‌ویژه حوزه­های مرتبط با باروری، بارداری و زایمان سالم در چارچوب زیست عفیفانه، خانواده‌محور و سبک زندگی اسلامی ایرانی و مشارکت در سیاست‌گذاری، اجرا و نظارت در زمینه بهداشت و درمان حوزه زنان، بیش از پیش نمایان ساخته است.
در این راستا و به استناد مفاد بند 6 اهداف سند تحول شورای عالی انقلاب فرهنگی و به منظور به­روزرسانی مصوبه «سیاست‌ها و راهبردهای ارتقاء سلامت زنان» (مصوب جلسه 613 مورخ 08/08/1386 شورای عالی انقلاب فرهنگی) و در اجرای ماده 3 آیین­نامه ستاد راهبری و نظارت سلامت (مصوب جلسه 913 مورخ 16/11/1403 شورای عالی)؛ «سند ملی سلامت زنان جمهوری اسلامی ایران» به عنوان سندی جامع و راهبردي در قالب یک برنامه کشوری با تولیت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در حوزه سلامت جسمی و روانی و همکاری و مطالبه­گری مسئولانه این وزارتخانه نسبت به عوامل اجتماعی و معنوی مؤثر بر سلامت از دستگاه‌های ذی‌ربط در چارچوب وظایف قانونی آنها؛ می­کوشد با گسترش دسترسي‌ زنان به مراقبت‌هاي باکيفيت سلامت؛ سلامت زنان و خانواده و بهره‌مندي آنان از زندگي طولاني‌ و سالم را ارتقاء بخشد.

فصل اول: کلیات

اصطلاحات و تعاریف:

1. سلامت: عبارت است از برخورداری کامل زیست آدمی به لحاظ جسم، روان، مناسبات اجتماعی و معنویت مبتنی بر شریعت اسلام. در این سند منظور از سلامت، بهبود و دستیابی به عملکرد کامل جسمی و روانی با توجه به عوامل اجتماعی و معنوی مؤثر بر آن می­باشد.
2. سلامت جسمانی: جنبه‌های مربوط به وضعیت فیزیکی و عملکرد بدن و نبود بیماری‌های جسمانی است.
3. سلامت روانی: تعادل درون‌فردی و بین‌فردی در جنبه‌های مربوط به ساحت روان فرد اعم از ذهن، هیجان و رفتار که منجر به عملکرد مثبت و سازنده در فرد می­گردد.
4. سلامت اجتماعی: جنبه­های مربوط به روابط فرد با دیگران، توانایی و کیفیت ارتباطات، تعاملات و سازگاری با هنجارهای اجتماعی است.
5. سلامت معنوی: برخورداری آدمی از حد نصاب لازم در مواجهه شناختاری و زیستاری شایسته با عالم غیب و غیب عالم.
6. ‎‎‎ سلامت زنان: برخورداری زنان و دختران از سلامت جسمی و روانی در زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی با توجه به ویژگی‌های آنان در مراحل مختلف زندگی است و از جمله حقوق طبیعی و همگانی محسوب می‌شود؛ ضمن آنکه زنان؛ مسئول ایفاء نقش در تأمین و حفظ سلامت خود هستند، دولت‌ها مکلف‌اند در چارچوب وظایف و مأموریت قانونی خود نسبت به تأمین آن اقدام نمایند.
7. سلامت باروری: در راستای سیاست‌های کلی جمعیت و با تأکید بر کرامت مادری و اهمیت و ارزش فرزندآوری به عنوان یک حق طبیعی و مسئولیت اجتماعی، سلامت باروری در این سند شامل سلامت جسمی و روانی کامل فرد در رابطه با تولید مثل و باروری در تمام طول زندگی بوده و صرفاً به معنی نبود بیماری و یا اختلال در فرایند باروری نیست. بر ایـن اساس؛ زنان باید زندگی جنسی سالم، آگاهانه، اخلاقی و عفیفانه داشته و در این راستا بتوانند از خدمات و مراقبت‌های بهداشتی مناسب در سنین باروری بهره­­مند و قادر به ازدواج، داشتن بارداری و زایمان سالم و ایمن باشند.
8. سلامت جنسی: عبارت است از برخورداری از سلامت جسمی و روانی در روابط جنسی در چارچوب شرع و قانون. این مفهوم؛ تنها به معنای نبود بیماری، اختلال و انحراف نیست؛ بلکه شامل زندگی اخلاقی و عفیفانه آحاد جامعه و پیشگیری از بیماری‌ جنسی زوجین است.
9. نظام سلامت: به مجموعه‌ای از سازمان‌ها، نهادها، منابع و فعالیت‌هایی اطلاق می‌شود که هدف آنها تأمین، حفظ، ارتقاء و یا بازگرداندن سلامت با محوریت عدالت است.
10. ارتقاء سلامت: عبارت است از مجموعه‌ای از فعالیت‌ها و راهبردهایی که هدف آنها بهبود و افزایش سطح سلامت افراد، خانواده و جامعه به صورت عادلانه با اولویت پیشگیری از بیماری‌ها و اصلاح سبک زندگی است.
11. ‎‎ پیشگیری از بیماری‌ها: پیشگیری از بیماری‌ها، دربرگیرنده اقداماتی است که علاوه بر جلوگیری از وقوع بیماری، پیشرفت آن را نیز متوقف و در صورت بروز، عوارض آن را کم می‌کند.
12. ‎‎‎رفتارهای پرخطر: رفتارهایی که موجب افزایش احتمال آسیب به سلامت جسمی و روانی فرد و دیگران می‌گردد (از جمله مصرف مواد مخدر و الکل، رانندگی خطرناک، رفتارهای جنسی آسیب­زا یا غیر شرعی، اعتیاد به فضای مجازی و...).
13. عوامل‌خطر: عبارت است از رفتار، ابعاد شیوه زندگی یا مؤلفه‌های محیطی که منجر به استعداد فزاینده ابتلا به بیماری، ناخوشی یا صدمات بوده و یا به‌وجودآورنده و علت این حالت‌ها باشد.
14. آسیب اجتماعی: عبارت است از هر رفتاري كه فرد به صورت عمدی یا غیرعمدی و برخلاف هنجارها، ارزش‌ها و اصول، آداب دینی و اخلاقی اجتماع انجام دهد؛ به‌نحوی‌که كاركرد فرد را مختل و به دنبال آن به كاركرد خانواده و جامعه نیز آسیب مي‌زند.
15. عوامل تعیین‌کننده فردی و اجتماعی مؤثر بر سلامت: شامل مؤلفه‌های مختلف از جمله عوامل فردی (زیست‌شناختی، وضعیت توانمندی و شیوه زندگی)، خانوادگی (حمایت خانوادگی، حقوق و مسئولیت‌های خانوادگی و روابط خانوادگی)، اجتماعی (سرمایه‌اجتماعی، شرایط زندگی و کار، سیاست‌ها و ساختارها، و شرایط کلی ملی، منطقه‌ای و جهانی) افراد است که می‌تواند در وضعیت کلی سلامت همه‌جانبه انسان اثرگذار باشد.
16. زیست عفیفانه: زیست عفیفانه به معنای زندگی مبتنی بر انطباق انواع خواسته‌ها، کشش‌ها و لذت‌جویی‌های فردی (از جمله در حوزه امر جنسی) با عقل، ارزش‌های اخلاقی و چارچوب احکام شرعی است.
17. سبک زندگی اسلامی-ایرانی: منظومه الگوهای زیستی انتخابی و نسبتاً پایدار مبتنی بر نظام‌های اعتقادی، علمی، اخلاقی، معنوی و موازین شرعی اسلام که بر بستر زیست‌بوم ایران، در ساحت‌های چهارگانه روابط انسان با خدا، خود، انسان‌ها و دنیا و دستاوردهای بشری، در جهت شکل‌گیری تمدن نوین اسلامی با سازوکارهای حکمرانی در دولت اسلامی در مواجهه با سبک‌های زندگی معارض و رقیب تقویت می‌شود.
18. خودمراقبتی: مجموعه‌ای از رفتارها، مهارت‌ها و تصمیم‌های مسئولانه و آگاهانه افراد، خانواده‌ها و جامعه برای حفظ و ارتقاء سلامت و پیشگیری و مقابله با آسیب، بیماری‌ و ناتوانی مبتنی بر تعهدات اخلاقی و آموزه­های اسلامی.
19. سواد سلامت: توانایی افراد در دسترسی، درک، ارزیابی و به‌کارگیری اطلاعات مرتبط با سلامت است تا بتوانند تصمیم‌های درست و آگاهانه‌ای برای حفظ و بهبود سلامت خود و دیگران اتخاذ کنند.

فصل دوم: مبانی، اصول و ارزش­ها
مبانی، اصول و ارزش­های حاکم بر سند، شامل می­گردد بر التزام به:

1. دیدگاه اسلامی نسبت به جایگاه والای زن در جوهره خلقت، حفظ کرامت و حقوق انسانی زن و نقش تعیین‌کننده وی در شکل‌گیری فرهنگ، تربیت، سعادت و حفظ و ارتقاء سلامت خود، خانواده و جامعه
2. اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران با تأکید بر اصول 10، 21، 29، 43 و سیاست‌های کلی در حوزه­های سلامت، خانواده، جمعیت و بازخوانی و تجمیع تمامی موارد مرتبط با سلامت زنان در سایر اسناد بالادستی کشور
3. منشور حقوق و مسئولیت‌های زنان در نظام جمهوری اسلامی ایران (مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی، 1383) و تصریح بر حق زنان در برخورداری از سلامت جسمی و روانی با توجه به ویژگی‌های آنان در مراحل مختلف زندگی
4. آموزه‌های دینی، موازین شرعی، ارزش‌ها و هویت انقلابی و فرهنگی، الگوی اسلامی-ایرانی پیشرفت، تشکیل و تحکیم و تعالی خانواده، توازن حق و تکلیف، ترویج سبک زندگی اسلامی-ایرانی خانواده‌محور و تحقق زیست عفیفانه در حفظ و ارتقاء سلامت زنان، خانواده و جامعه و پیشگیری از انواع آسیب‌ها و عوامل تهدید‌کننده سلامت
5. رشد و تعالی همه‌جانبه زنان، خانواده و جامعه، ارزش‌گذاری ویژه نسبت به کرامت مادری، فرزندآوری و بهره‌مندی از خانواده پایدار، سالم، متعالی و توانمند در تربیت نسل مؤمن و فرهیخته
6.  اتخاذ رویکرد جامع و نظام‌مند به سلامت زنان در ابعاد مختلف آن با توجه به تمایزات جنسی و جنسیتی و نقش‌های چندگانه آنان و سایر مؤلفه‌های سلامت در دوره‌های مختلف زندگی زنان مبتنی بر شواهد و مستندات علمی در چارچوب سبک زندگی اسلامی-ایرانی
7. ارتقاء عدالت در سلامت زنان و دسترسی به امکانات، حمایت‌ها، خدمات و مراقبت‌های بهداشتی درمانی موردنیاز و باکیفیت، متناسب با شرایط، اقتضائات و زیست‌بوم متنوع با تأکید بر اصل توازن حق و تکلیف در آموزه‌های اسلامی

فصل سوم: چشم­انداز، اهداف، سیاست­ها و اقدامات ملی
 چشم­انداز:
با اتکاء به قدرت لایزال الهی و در پرتو ایمان و عزم ملی و کوشش عالمانه، مدبرانه‌ و برنامه‌ریزی‌شده جمعی و در مسیر تحقق آرمان‌های انقلاب اسلامی و اصول قانون اساسی؛ کشور جمهوری اسلامی ایران، هم‌راستا با مقتضیات فرهنگی، جغرافیایی و تاریخی خود، متکی بر اصول اخلاقی و ارزش‌های اسلامی، ملی و انقلابی در افق چشم‌انداز 1414 دارای چنین ویژگی­هایی خواهد بود:

1. متعهد به ارزش‌های دینی، ملی و انقلابی، خانواده‌محور، باورمند به کرامت مادری و ارزشمندی فرزندآوری در مسیر پیشرفت، سرافرازی و پویایی
2. بهره‌مند از خانواده‌های مستحکم و پایدار، سالم، متعالی و توانمند در تربیت نسل مؤمن و فرهیخته
3. دارای جامعه زنان برخوردار از کرامت و حقوق انسانی و عدالت در سلامت
4. دارای جامعه زنان سالم، مادران سالم، خانواده‌های سالم بافضیلت و پرنشاط و بهره‌مند از سطح بالای سلامت، کیفیت زندگی، امنیت غذایی، تأمین اجتماعی و محیط زیست امن و سالم
5. دارای زنان توانمند و مؤثر در تولید علم و فناوری و تصمیم‌سازی نظام سلامت
6. برخوردار از اخلاق حرفه‌ای و فرهنگ اسلامی و عاری از اقدامات سوداگرایانه در ابعاد مختلف سلامت زنان

اهداف:

1. حفظ، تأمین و ارتقاء سلامت زنان در ابعاد جسمي و رواني با توجه به عوامل اجتماعی و معنوی مؤثر، پيشگيري از بيماري‌ها و کاهش عوامل تهدیدکننده سلامت زنان در تمام دوره‌هاي زندگي در چارچوب ارزش‌ها و سبک زندگی اسلامی- ایرانی
2. تقويت نقش زنان و مشاركت مؤثر آنان در سطوح مختلف سياست‌گذاري، تصمیم‌سازی، تصميم‌گيري و اجرا در راستای تأمين سلامت خود، خانواده و جامعه با رویکرد خانواده‌محوری و ارتقاء کرامت مادری و فرزندآوری
3. اصلاح و رفع موانع مؤثر بر ارتقاء سلامت زنان در چارچوب اهداف ۱ و ۲ فوق الذکر

سیاست­ها:

1. توسعه تحقيقات، نظام پايش، ارزيابي و تحلیل مستمر وضعيت سلامت زنان و تحلیل اطلاعات سلامت به تفکيک جنس، گروه‌های سنی و شاخص‌های جمعیتی در سطح ملي و استاني (هدف 1)
2. تقويت و بهبود سياست‌ها و ارتقاء برنامه‌هاي ملي سلامت جسمي و روانی زنان با توجه به عوامل اجتماعی و معنوی مؤثر براساس نیازها، ارزش‌ها و سبک زندگی اسلامی-ایرانی (هدف 1)
3. تبیین و ترویج باروری ایمن، افزایش فرزندآوری و پیشگیری از سقط غیر قانونی جنین (هدف 1)
4. گسترش دسترسی به خدمات و مراقبت‌‌هاي سلامت با کيفيت مناسب و متناسب با نيازهاي زنان در چارچوب ارزش­ها و سبک زندگی اسلامی-ایرانی و با توجه به موازین شرعی (هدف 1)
5. توسعه و ارتقاء عدالت در سلامت زنان و بهبود شاخص‌هاي آن در مناطق مختلف كشور (هدف 1)
6. افزايش آگاهي جامعه و خانواده در زمينه نيازهاي سلامت زنان و نقش زنان و مادران در توسعه خانواده‌محور سلامت (هدف 2)
7. توان‌افزایی و حمايت از نقش‌هاي مختلف زنان در خانواده و جامعه به‌ویژه نقش مادری و فرزندآوری مبتنی بر زیست‌بوم مناطق مختلف کشور (هدف 2)
8. تقویت نقش‌آفرینی زنان در سطوح عالي سياست‌گذاري، تصمیم‌سازی، تصميم‌گيري و اجرايي مرتبط با سلامت زنان مبتنی بر شایسته‌سالاری با هدف لحاظ حداکثری اقتضائات زنان و مادران (هدف 2)
9. توسعه فرهنگ و ارتقاء و اصلاح برنامه‌هاي خودمراقبتي و سواد سلامت زنان و خانواده در چارچوب زیست عفیفانه و سبک زندگی اسلامی-ایرانی (هدف 2)
10.  توسعه كمي و كيفي آموزش علوم سلامت و پزشكي به زنان در كسب تخصص‌هاي مورد نياز سلامت جسمی و روانی زنان در راستای تحقق اهداف «قانون انطباق امور اداری و فنی مؤسسات پزشکی با موازین شرع مقدس مصوب ۱۳۷۷» (هدف 2)
11. تقویت نگرش اختصاصی به نیازمندی‌های ویژه سلامت زنان در سطوح مختلف سیاست‌گذاری، تصمیم‌گیری و اجرایی (هدف 2)
12. بهبود و ارتقاء دسترسی زنان به خدمات مورد نياز سلامت با تأکید بر اجرای کامل «قانون انطباق امور اداری و فنی مؤسسات پزشکی با موازین شرع مقدس مصوب ۱۳۷۷» و آیین‌نامه اجرایی آن در سطوح مختلف نظام سلامت (هدف 3)
13. تقويت همكاري‌ها و هماهنگي‌‌هاي بين‌بخشي در راستای ارتقاء سلامت زنان (هدف 3)
14. حمایت از تقويت نقش محوري مادري و تربيتي زنان در خانواده (هدف 3)
15. توسعه و ارتقاء برنامه‌های سلامت زنان و تأمین سلامت خانواده‌محور و همه‌جانبه دختران و زنان آسیب‌دیده و در معرض آسیب و دارای رفتار‌های پرخطر در چارچوب ارزش‌ها و سبک زندگی اسلامی-ایرانی و توان‌افزایی آنان از طريق اقدامات و خدمات حمايتي لازم (هدف 3)
16. تدوين و اصلاح قوانين و مقررات حمايت از سلامت زنان و بهبود عوامل اجتماعي مؤثر بر آن در چارچوب تقویت و استحکام بنیان خانواده (هدف 3)
17. حمایت از تبیین و ترویج فرهنگ و تسهیل ازدواج به هنگام نیاز، تشکيل خانواده سالم، حفظ و استحکام کيان خانواده و پيشگيري از طلاق (هدف 3)
18. حمایت از پيشگيري، کنترل و کاهش آسيب‌های اجتماعي مؤثر بر سلامت زنان در چارچوب فرهنگ، ارزش‌ها و سبک زندگی اسلامی-ایرانی (هدف 3)
19. حمایت از ارتقاء امنيت خانوادگي و اجتماعي زنان (هدف 3)
20. تمهید سامان‌دهی انواع مراکز تخصصی آموزش و مشاوره مرتبط با ازدواج و خانواده و جهت‌دهی آنان به ارائه خدمات آموزشی، مشاوره‌ای و درمانی در چارچوب اصول و ارزش‌های اخلاقی و اسلامی (هدف 3)

اقدامات ملی:

1. رصد و ارزيابي مستمر وضعيت سلامت زنان با طراحی و استقرار سامانه پایش و مراقبت براساس شاخص‌های بومی و ملی استانداردشده (با تأکید بر شاخص‌های جوانی جمعیت)، به‌کارگیری شیوه استاندارد جمع‌آوری و ارائه اطلاعات با رعایت اصول محرمانگی و امنیت اطلاعات متناسب با گروه‌های هدف در سطوح مختلف مدیریتی (سیاست‌گذاران، مدیران، محققان و جامعه) و تعیین اولویت­های دوره­ای (سیاست1)
2. ارتقاء کمی و کیفی تحقیقات و توسعه پژوهش­های بین‌رشته‌ای مرتبط با سلامت زنان و گسترش، انتشار و کاربست دستاوردهای آنها (سیاست 1)
3. توسعه همکاری‌های بین‌بخشی و استفاده از تجارب بین­المللی در حوزه اطلاعات، تحقیقات و برنامه‌ریزی مرتبط با سلامت زنان در چارچوب سیاست­ها و قوانین جمهوری اسلامی ایران با ملاحظه ارزش‌ها و سبک زندگی اسلامی-ایرانی (سیاست‌های ۱، ۲ و 13)
4. کمک به جریان‌سازی علمی ناظر به بهبود شرایط و اقتضائات سلامت زنان در تدوین سیاست‌ها، قوانین و مقررات، تقویت گفتمان‌سازی بین محافل و مجامع دینی، علمی و فرهنگی ملی و ارتقاء نقش‌آفرینی حوزه‌هاي علميه در ارائه ديدگاه‌هاي فقهي از طریق تولید محتوا و اطلاع‌رسانی در مسائل مرتبط با سلامت زنان (سیاست‌های 1، ۶، 11 و 13)
5. پیشنهاد و همکاری در بازنگري سياست‌ها و برنامه‌هاي سلامت زنان براساس نتایج ارزشيابي و نظارت بر اجراي سياست‌ها و برنامه‌ها، عملکرد نظام سلامت، پیامدها و عوامل مؤثر بر بهبود و راه‌های تقویت و توسعه سلامت زنان در چارچوب اسناد بالادستی با استفاده از شاخص‌های بومی و ملی (سیاست‌های ۱ و ۲)
6. کمک به سیاست‌گذاری، برنامه‌ریزی و آگاهی‌بخشی از شواهد در حوزه سلامت زنان و گسترش شواهد علمی، تجربیات و دانش ضمنی در خصوص شرایط و نیازهای ویژه آنان در چارچوب سیاست‌ها و برنامه‌های پنج‌ساله پیشرفت کشور و انسجام‌بخشی به سیاست‌ها و رویکردهای سلامت زنان بین بخش‌های سیاست‌گذار و اجرایی (سیاست‌های ۲، 11، ۱۳ و 16)
7. ارتقاء برنامه‌های سلامت باروری و فرزندآوری، سلامت مادران در بخش بهداشت و درمان و رفع چالش‌های اجرایی آن با هدف افزایش موالید، كاهش مرگ و مير مادران در اثر عوارض بارداری و زايمان، کاهش ميزان سزارين، کاهش ميزان زايمان‌های غيرايمن، کاهش سقط جنین، کاهش بارداري‌های تهدید‌کننده حیات مادر و كودك، کاهش میزان ناباروری (در چارچوب مواد مرتبط قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت) و بهبود سلامت جنسی و سلامت بلوغ خانواده‌محور مبتنی بر سبک زندگی اسلامی-ایرانی وکاهش بیماری‌های منتقله جنسی از طریق بهبود پوشش و تقویت برنامه‌های ملی سلامت و بهداشت تولید مثل، بارداری و فرزندآوری شامل بارداری‌های نیازمند مراقبت ویژه و اصلاح سبک زندگی و پیشگیری از رفتارهای پرخطر خارج از زیست عفیفانه (سیاست‌های ۲ و 3)
8. تدوین و بهبود سیاست‌ها و قوانین مرتبط با خدمات و فناوری‌های نوین کمک‌باروری با ملاحظه مصالح خانواده و سلامت زنان مبتنی بر شواهد علمی در چارچوب موازین شرعی، فرهنگ اسلامی-ایرانی و توسعه پژوهش‌های علمی و فقهی در راستای تبیین ابعاد و مفاهیم مربوطه (سیاست‌های ۲ و ۳)
9. ارتقاء برنامه‌ها و ارائه خدمات مورد نیاز سلامت جسمی زنان به‌ویژه امنیت غذایی و تأمين تغذيه سالم طی دوره‌های مختلف زندگی و کنترل و پیشگیری از بیماری‌های پرخطر و شایع، اختلالات اسكلتي-عضلاني، سرطان‌های شایع، معلوليت‌های جسمی و تقویت دسترسی عادلانه آنها به خدمات توانبخشی مورد نياز، به‌ويژه در دوران سالمندی و شرايط خاص و بحرانی خانواده (سیاست‌های ۲ و ۴)
10. ظرفیت‌سازی نیروی انسانی و مراکز خدماتی نظام سلامت در خصوص مشاوره ازدواج و سلامت جنسی با طراحی و به‌کارگیری الگوها و محتوای مناسب مبتنی بر شواهد علمی، آموزه‌های اسلامی، خانواده‌محوری و زیست عفیفانه (سیاست‌های 2 و ۴)
11. تقویت و توسعه برنامه‌های ارتقاء سلامت روانی و پیشگیری و درمان اختلالات روان‌پزشکی/ روانشناختی در سطح ملی و استانی مبتنی بر زیست‌بوم با تأکید بر عوامل مؤثر بر سلامت روان زنان در طول رشد و مراحل مختلف زندگی به‌ویژه دوران کودکی، نوجوانی و سالمندی با تأکید بر افزایش توانمندی و مهارت‌های زنان و خانواده‌ها در غنی­سازی روابط بین‌فردی، خانوادگی و زناشویی، فرزندپروری اسلامی، مدیریت هیجانات، توسعه انگیزش و امید، مهارت‌های شناختی و ترویج سبک زندگی روانی اجتماعی مبتنی بر فرهنگ و ارزش‌های اسلامی-ایرانی(سیاست‌های 2، ۴ و 7)
12. تقویت و اصلاح نگرش به منظور هویت‌یابی روانی اجتماعی سالم و ارتقاء امنییت خانوادگی، پیشگیری از معلولیت‌های روانی و خودکشی، حمایت روانی و اجتماعی از زنان و خانواده‌ها و ارائه خدمات توانبخشی به‌ویژه در بحران‌ها و بلایا و توان‌افزایی و مهارت‌آموزی آنان به منظور کاهش و رفع اختلالات و ناتوانی‌های روانی با ترویج سبک زندگی مبتنی بر فرهنگ و ارزش‌های اسلامی-ایرانی(سیاست‌های 2، 7، 9 و ۱۳)
13. همکاری در تدوین سیاست‌ها و قوانین مؤثر بر سلامت جسمی و روانی زنان در ارتباط با تأمین امنیت اجتماعی و خانوادگی، محیط کار و تحصیل، صيانت از حقوق فردي، خانوادگي و اجتماعي آنان و توسعه برنامه‌های خانواده‌محور با توجه به ارزش‌های اسلامی-ایرانی، سیاست‌های بالادستی، اسناد ملی و قوانین مرتبط (سیاست‌های 2، ۱۶ و 19)
14. پیشنهاد سیاست‌ها، قوانین و برنامه‌های مؤثر بر سلامت جسمی و روانی به منظور توسعه و ارتقاء سلامت زنان به مراجع ذی‌ربط با توجه به نیازهای دوره‌های مختلف زندگی، زنان مناطق محروم و حاشیه شهرها و ارزیابی مستمر وضعیت دسترسی و بهره‌مندی عادلانه آنان از خدمات سلامت، و تقويت مشاركت‌هاي مردمي (داوطلبان و خيران سلامت) در ارائه خدمات در چارچوب سیاست­های کلی خانواده و جمعیت؛ ابلاغی مقام معظم رهبری در سال 1392 و 1395 (سیاست‌های 4، 5، 11 و 16)
15. مواجهه فعال با انگاره‌ها و جریان‌های غلط رایج درباره حق بر بدن، آزادی‌های فردی و روابط جنسی و پیشگیری از تشدید ابهام‌آفرینی در حوزه جنسیت خارج از تعریف جنسیت واقعی (بر مبنای ژنتیک) و منحصر در مرد و زن
16. تقویت برنامه‌های خانواده‌محور مشاوره‌ای و روان‌درمانی برای مبتلایان به اختلالات جنسی از جمله هویت جنسیتی و گرایش جنسی غیرطبیعی در راستای رفع این مشکلات در چارچوب قوانین و موازین شرعی (سیاست 2)
17. برنامه‌ریزی و مشارکت مؤثر برای افزایش سطح سواد سلامت و اصلاح نگرش جامعه درخصوص اهمیت مراقبت و تأمین سلامت زنان وتوان‌افزایی، مهارت‌آموزی خودمراقبتی و تاب‌آوری آنان در مواجهه با عوامل تهدیدکننده سلامت از طریق برنامه‌های تعلیم و تربیت سطوح مختلف آموزش همگانی و همکاری و همراهی افراد و گروه‌های مرجع از جمله روحانیون، اساتید دانشگاه‌ها، هنرمندان، ورزشکاران و ... مبتنی بر زیست عفیفانه و سبک زندگی اسلامی-ایرانی (سیاست‌های 2، 9 و ۱۳)
18. ارتقاء آگاهی­های مرتبط با دوران بلوغ در دختران، تقویت آگاهی و مهارت­های ایشان برای اتخاذ تصمیم­ها و رفتارهای مناسب در جهت حفظ و بهبود سلامت جسمی و روانی خود، خویشتن­داری و پیشگیری از بروز رفتارهای پرخطر و همچنین مشارکت بین‌بخشی در جهت کمک به ظرفیت‌سازی ساختار بهداشت مدارس در ارائه خدمات مشاوره و ارتقاء سلامت در چارچوب آموزه­های اخلاقی، زیست عفیفانه و سبک زندگی اسلامی-ایرانی (سیاست‌های 2 و ۹)
19. هماهنگی و جلب مشارکت رسانه‌ها و دستگاه‌های فرهنگی به‌ویژه رسانه ملی براي آگاهی‌بخشی در زمینه اهمیت حفظ و ارتقاء سلامت زنان و ترویج سبک زندگی سالم اسلامی-ایرانی و مواجهه فعال با تمامی نشانگان سبک زندگی ناسالم و متأثر از تهاجم فرهنگی مرتبط با حوزه سلامت زنان از قبیل مصرف نامتعارف لوازم آرایش، جراحی‌های زیبایی غیرضروری و نامتعارف، پیکرتراشی، کاشت ناخن، نگهداری از حیوانات خانگی نامتعارف یا متعارض با فرهنگ دینی و ... (سیاست‌های 6، 9، 13، 14 و ۱۸)
20. جلب همکاری بین‌بخشی سازمان‌های ذی­ربط و مشارکت‌های حمایتی و داوطلبانه افراد، سازمان‌های مردم‌نهاد، گروه‌های جهادی و مراکز مددكاري اجتماعي در اجرای برنامه‌های بهبود‌دهنده سلامت زنان و خانواده و ارتقاء خودمراقبتی و سواد سلامت و افزايش دسترسي عادلانه همه زنان به خدمات سلامت با تأکید بر اقشار آسیب‌پذیر ‌(سیاست‌های 9، ۱۲ و 13)
21. کمک به توسعه فرهنگ ورزش و سلامت حرکتی دختران و زنان از طریق آموزش و استفاده از رسانه‌ها، اختصاص زمان مناسب، فراهم‌سازی تسهیلات و تجهیزات لازم جهت انجام فعالیت‌های فیزیکی (سیاست‌های ۲، ۹ و 14)
22. فرهنگ­سازی تغذیه سالم و حلال، آگاه­سازی در خصوص تهیه مواد و شیوه پخت سالم، ترویج و ارتقاء رفتارها و عادات غذایی سالم در بین زنان و خانواده‌ها و مقابله مؤثر با تولید، واردات و تبلیغ غذاهای ناسالم (سیاست‌های ۲، ۹ و 14)
23. توسعه آگاهی­ها و آموزش‌های لازم برای پیشگیری و مقابله با بیماری‌های منتقله جنسی صرفاً به والدین و جوانان در آستانه ازدواج در چارچوب تربیت دینی و زیست عفیفانه و خانواده‌محور و توسعه ارائه خدمات آموزشی، پیشگیرانه و درمانی به جمعیت‌های مبتلا و اقشار آسیب‌دیده در معرض بیشترین خطر ابتلا به این بیماری‌ها بعد از سن بلوغ از طریق طراحی و پیاده‌سازی برنامه‌های متنوع و مؤثر با تأکید بر بهره­گیری از نیروهای همسان (سیاست‌های 2، 9، ۱۲و 18)
24. حمایت و برنامه­ریزی برای اختصاص منابع لازم برای آموزش­های عمومی در جهت ارتقاء دانش، مهارت و درک لازم برای اتخاذ تصمیم‌ها و رفتارهای مناسب برای حفظ و ارتقاء سلامت خود و خانواده (سیاست‌های 9 و 13)
25. ارتقاء سطح آگاهی عمومی در پیشگیری و کاهش آسیب‌های اجتماعی و رفتارهای پرخطر مؤثر بر سلامت جسمی و روانی زنان (مصرف دخانیات، الکل، روانگردان‌ها، مواد مخدر و روابط ناسالم جنسی) و توسعه آگاهی زنان و دختران جوان نسبت به آثار و پیامدهای منفی این رفتارها و ترویج ارزش‌های دینی اخلاقی و معنوی (سیاست‌های 14، ۱۵ و 18)
26. توسعه و ارتقاء عدالت در دسترسی به خدمات سلامت و حمایت از بهره‌مندی زنان و خانواده‌های در معرض آسیب، به‌ویژه گروه‌های کم‌درآمد، مناطق محروم و حاشیه شهرها، زنان مهاجر داخلی (جنگ‌زده، زلزله‌زده و ...) و پناهنده قانونی، زنان دارای معلولیت (جسمی، عصبی، روانی) و مشکلات اجتماعی، زنان خودسرپرست، بدسرپرست و سرپرست خانوار، زنان زندانی و خانواده‌های زندانیان (سیاست‌های 2، ۱۲، 15 و 18)
27. مشارکت در برنامه‌ریزی با آگاهی از وضعیت اعتیاد زنان (افزایش تعداد، نرخ رشد، کاهش سن شروع اعتیاد) و متناسب‌سازی سیاست‌ها، روش‌ها و خدمات سلامت زنان با برنامه‌های کنترل و پیشگیری از اعتیاد (سیاست‌های 2، 15 و 18)
28. کمک به شفاف‌سازي مسئوليت و تقويت نقش و عملكرد دستگاه‌ها و سازمان‌هاي مختلف درخصوص تقويت بنيه علمي، مهارتی و مالي اقشار آسیب‌‌دیده زنان با تأکید برمناطق محروم و حمایت از کارآفرینی به منظور پيشگيري، ايمن‌سازي و كنترل آسيب‌هاي اجتماعي مؤثر بر سلامت زنان، در چارچوب برنامه‌های پنج‌ساله پیشرفت كشور (سیاست‌های ۷، 13، 15 و 18)
29. حمایت از بهبود قوانین حمایتی مورد نیاز زنان در مواجهه با آسیب‌های اجتماعی مؤثر بر سلامت زنان با تأکید بر رویکرد پیشگیرانه و تقویت ضمانت اجرایی، توسعه پوشش تأمین اجتماعی از طریق تشویق و تسهیل ازدواج و توان­افزایی و حمایت حقوقی، اقتصادی و فرهنگی از خانواده­های دارای سرپرست زن (سیاست‌های ۱۳ و 15، 16، 17 و 18)
30. کمک به توسعه زمینه‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی ازدواج و ترویج به‌هنگام، آسان، آگاهانه و پایدار بر اساس معیارهای مناسب و رفع موانع فرهنگی مرتبط و مذمت تجردگرایی (سیاست‌های ۱۴ و 17)
31. کمک به تبیین و ترویج الگوی صحیح خانواده، آگاهی از حقوق و مسئولیت‌های متقابل زوجین، تکریم و حمایت از نقش مادری، افزایش آگاهی و مهارت‌های فردی، خانوادگی و اجتماعی جهت تشکیل، انسجام و تحکیم و تقویت کارکردهای خانواده و برقراری روابط سالم خانوادگی و زناشویی، تقویت فرهنگ تعهد، وفاداری، همکاری و مسئولیت‌پذیری، ایثار و گذشت در خانواده‌ها در چارچوب ارزش‌های اسلامی-ایرانی (سیاست‌های 7، 14، 16 و 17)
32. همکاری در اصلاح و اجرای سیاست‌ها و قوانین جهت توازن‌بخشی به نقش‌های چندگانه زنان با اولویت نقش‌ها و مسئولیت‌های خانوادگی، تسهیل نقش‌آفرینی و مشارکت زنان در سطوح تصمیم‌‌گیری‌های کلان و مدیریتی در عرصه‌های اجتماعی و فرهنگی در راستای پیشرفت و تقویت خانواده و جامعه در قالب الگوی سوم زن مسلمان (سیاست‌های 5، 7، 8 و ۱۱)
33. کمک به بازنگری الگوی اشتغال زنان، در جهت حفظ و ارتقاء سلامت زنان شاغل با کاهش مخاطرات شغلی مؤثر بر سلامت آنان و نیز حمایت از متناسب‌سازی شرایط شغلی و محیط کار با اصل خانواده‌محوری و حمایت از امنیت شغلی و سلامت جسمی و روانی مادران شاغل به‌ویژه پس از مرخصی زایمان و در دوران شیردهی (سیاست‌های ۲، 7، ۱۱، ۱۳، ۱۴ و ۱۶)
34. افزایش سطح حمایت‌های اجتماعی مؤثر بر سلامت از جامعه زنان با عنایت به اهمیت سرمایه اجتماعی آنان و تأکید تعالیم دینی نسبت به حمایت از زنان و استحکام خانواده از طریق حمایت از فراهم‌سازی بستر فرهنگی و قانونی، هماهنگی، پیگیری و نظارت بر اجرای قوانين حمايت از زنان و خانواده و دستورالعمل‌های مرتبط، همکاری در اصلاحات و به‌روزآوری در موارد مؤثر بر سلامت جسمی و روانی زنان (سیاست‌های ۷، ۱۱، ۱۳، ۱۶ و ۱۹)
35. کمک و مشارکت در ترویج و تقویت باورهای دینی و معنوی جامعه، توسعه امکانات لازم جهت تسهیل امر دینداری و تقویت و زمینه‌سازی مناسب جهت گسترش گرایش زنان و خانواده‌ها به انجام فرائض دینی و دستورات اخلاقی و افزایش آگاهی آنان و خانواده از تأثیر عبادت و ارتباط با خدا، دعا، توکل و یاری جستن از او، انس و تدبر در قرآن بر ایجاد آرامش و کاهش استرس، ارتقاء سلامت روحی روانی، توسعه فرهنگ عفاف و تأمین امنیت روانی و اجتماعی (سیاست‌های 2 و 14)
36. کمک به آموزش و آگاه‌سازی زنان از سیره اولیای الهی، الگوگیری از آنها و آگاهی از تأثیر انس با قرآن و اهل بیت و ترک گناهان و رذایل اخلاقی بر ارتقاء آرامش روحی، روانی و کیفیت زندگی (سیاست‌های 2 و ۱۴)
37. حمایت از تبیین ارزش انسانی زنان و نقش آنان در تقویت هویت ملی، دینی و معنوی خانواده و جامعه در راستای ارتقاء خودباوری، اعتماد به نفس و تکریم منزلت زنان و مادران در جامعه در رشد و تعالی و تربیت نسل سالم و متدین و جامعه پویا با تأکید بر نقش و ظرفیت زنان خانه‌دار (سیاست‌های 2، 7 و 14)
38. متناسب‌سازی نحوه ارائه خدمات سلامت زنان با شأن انسانی و لحاظ اصول اعتقادی و فرهنگی آنان و جامعه در اعتباربخشی مراکز ارائه‌دهنده خدمات پیشگیری، درمانی، مراقبتی، آموزشی و تشخیصی بخش خصوصی و دولتی در راستای اجرای قانون انطباق امور اداری و فنی مؤسسات پزشکی با موازین شرع مقدس (سیاست‌های 2 و 12)
39. بهبود کیفیت و پوشش همگانی خدمات سلامت زنان متناسب با نیازهای گروه‌های سنی مختلف آنان به‌ویژه در ابعاد رضایت‌مندی، اثربخشی و محافظت مالی از طریق ارتقاء اولویت‌گذاری و تناسب بسته‌های خدمات سلامت جسمی و روانی زنان و افزایش پوشش بیمه با مشارکت بخش خصوصی و مدیریت تأمین مالی (سیاست‌های 4، ۵، 11 و 12)
40. تقویت دسترسی به خدمات مورد نیاز سلامت زنان، به‌ویژه در زمینه گسترش بهره‌مندی از بسته‌های خدمات بیمه‌ای سلامت جسمی و روانی زنان (خودمراقبتی، پیشگیری، بیماریابی، توان‌بخشی)، ساماندهی و هدفمندسازی بیمه‌ها و فرایندهای تأمین اجتماعی، در راستای توان‌افزایی و خوداتکایی خانواده‌ها با تأکید بر دهک‌های پایین درآمدی (سیاست‌های 4 و 12)
41. تبیین نقش زنان متخصص در حوزه‌های مرتبط با سلامت، شناسایی و بهره‌مندی کشور از استعدادها، ظرفیت‌های علمی و توانمندی‌های جامعه زنان در این حوزه‌ها، ارتقاء نقش‌آفرینی آنان در بهبود وضعیت سلامت و رفع موانع مشارکت‌شان در تصمیم‌گیری‌های مؤثر بر سلامت زنان و خانواده (سیاست 8)
42. کمک و مشارکت در ایجاد فرصت و امکانات عادلانه در تربیت و توزیع نیروی متخصص زن متناسب با نیازها و آمایش سرزمینی و بهره‌گیری از تخصص آنان در توسعه سلامت زنان و تأمین نیروهای متخصص همگن با تأکید بر خانواده‌محوری و بومی‌گزینی (سیاست‌های 10 و 12)
43. توسعه کمی و کیفی آموزش پزشکی زنان و اتخاذ سياست‌ها و انجام اقدامات لازم در راستای کسب تخصص‌ها و مهارت‌های اختصاصی سلامت زنان و تقویت و تنوع‌بخشی به رشته‌های دانشگاهی و متون تخصصی آموزش دانش پزشکی و متناسب با نیازهای سلامت گروهای مختلف سنی زنان و توجه به طب ایرانی و مکمل (سیاست‌های 10 و 12)
44. مشارکت در برنامه‌ریزی جهت حداکثر بهره‌مندی صحیح و هدفمند زنان و خانواده‌ها از فضای مجازی، تبیین پیامدهای استفاده از شبکه‌های معارض با فرهنگ اسلامی-ایرانی، پیشگیری و کاهش اعتیاد به فضای مجازی و عوارض جسمی و روانی و اجتماعی آن، آموزش مراقبت و حفظ حریم خصوصی اطلاعات شخصی حساب‌های کاربری و ارتقاء مهارت‌های عمومی در مواجهه با این آسیب‌ها در جهت حفظ و ارتقاء سلامت روانی زنان (سیاست‌های 18 و 19)
45. کمک به تأمین امنیت و حفظ حریم خصوصی زنان در فضای مجازی و حمایت از آنان در مواجهه با آسیب‌های ناشی از این فضا، برخورد قانونی با اقدامات مجرمانه و آسیب‌زای فضای مجازی و تقویت ضمانت اجرایی در راستای کاهش مخاطرات سلامت جسمی و روانی ایشان (سیاست‌های ۱۳، 18 و ۱۹)
46. همکاری در ایجاد سازوکار و سامانه مناسب گزارش‌دهی درصورت تهدید و آزار زنان و کودکان در فضای مجازی، از جمله طراحی سکوهای اجتماعی برای خدمت‌رسانی در این زمینه (سیاست‌های ۱۳، 18 و ۱۹)
47. همکاری، هماهنگی و هم‌افزایی دستگاه‌های حاکمیتی و دولتی و استفاده از ظرفیت‌گروه‌های مردمی و جهادی در تولید و ترویج محتوای جذاب و مناسب در حوزه سلامت و کنشگری فعال برای مواجهه با محتوای تهدیدکننده ابعاد مختلف سلامت زنان در فضای مجازی (سیاست‌های ۹ و13)
48. پیگیری و نظارت بر اجرای قوانین و مقررات متناظر و پیگیری و تمهید اقدام قضایی لازم با مداخلات و تبلیغات اغواکننده در حوزه زیبایی و اقدامات و جراحی‌های زیبایی مخل سلامت زنان (سیاست‌های 2 و ۱۸)
49. پیگیری آموزش و آگاه‌سازی خانواده‌ها و به‌ویژه مادران در خصوص سازوکارهای مدیریت حضور فرزندان در فضای مجازی و مواجهه با آسیب‌های محتمل در این زمینه (سیاست‌های ۱۵ و ۱۸)
50. توسعه زمینه‌های مساعد جهت اجرا، پیگیری و نظارت بر تحقق مفاد مرتبط با سلامت زنان در منشور حقوق و مسئولیت‌های زنان در جمهوری اسلامی ایران (مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی) (سیاست 16)
51. طراحی و تدوین سازوکارها و اقدامات لازم جهت بازدارندگی و جلوگیری از فعالیت­های نوعاً مخاطره‌آمیز و مضر برای سلامت زنان توسط اشخاص حقیقی و حقوقی و در صورت نیاز تدوین و پیشنهاد لوایح قانونی مورد نیاز به مجلس شورای اسلامی (سیاست 16)
52. حمایت از ارتقاء مهارت‌های زندگی و افزایش سطح خویشتن‌داری در تمامی افراد جامعه جهت مواجهه با انواع آسیب‌ها و ناهنجاری‌های خانوادگی و اجتماعی به منظور حفظ سلامت جسمی و روانی زنان، استحکام خانواده و پیشگیری از سوء رفتار و آسیب به زنان و خانواده، با توجه به فرهنگ و آموزه‌های دينی، شرايط بومی و منطقه‌ای (سیاست‌های 18 و 19)
53. تمهید زمینه‌های مختلف ارتقاء امنيت خانوادگي و اجتماعي زنان در جامعه و خانواده در چارچوب اخلاق، حقوق و آموزه‌های اسلامی (سیاست‌های 14، 16 و 19)
54. حمایت از پژوهش­های تطبیقی، بومی­سازی داده­ها و شیوه­های علمی، تولید محتوا و طراحی الگوهای مشاوره­ای و درمانی برای مداخلات و درمان مشکلات خانوادگی و اختلالات روانی به‌ویژه روش­های درمانی اختلالات جنسی با تکیه بر آموزه­های اسلامی و داده­های علمی پزشکی و روان­شناختی (سیاست20)
55. تقویت نظارت بر عملکرد، آموزش­ها و روش­های درمانی مراکز تخصصی مشاوره ازدواج، خانواده و درمان اختلالات جنسی (سیاست20)
56. اعتباربخشی و یکپارچه­سازی نظام صلاحیت­سنجی و رتبه­بندی مشاوران ازدواج و خانواده متناسب با فرهنگ اسلامی، تدوین منشور اخلاق اسلامی حرفه­ای در مشاوره و درمان­های جنسی و آموزش و تربیت متخصصان واجد صلاحیت­های علمی و مذهبی برای مداخله و درمان­گری مشکلات خانوادگی و ارائه مشاوره­های فقهی و دینی مرتبط با امر جنسی (سیاست20)
57. گفتمان­سازی فرهنگی برای ارتقاء مهارت­های مرتبط با تربیت جنسی متعهدانه به رویکرد اسلامی و آموزش و ترغیب والدین و مربیان در تربیت جنسی کودکان و نوجوانان با رویکرد دینی، رشدمدار و خانواده‌محور(سیاست20)

فصل چهارم: چارچوب نهادی، الزامات اجرایی‌سازی و نظارت و ارزیابی
1- شورای عالی انقلاب فرهنگی، مسئولیت سیاست­گذاری و هماهنگی، هدایت و نظارت کلان بر اجرای این سند را برعهده دارد.
2- وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مسئولیت هماهنگی، برنامه‌ریزی و اجرایی‌سازی این سند را بر عهده دارد و موظف است به منظور انجام این مسئولیت؛ با استفاده از ظرفیت­های موجود؛ ساختار و سازوکار اجرایی لازم را در این وزارتخانه تدبیر و تعبیه نماید. همچنین وزارت موظف است ظرف مدت یک سال با همکاری دستگاه­های موضوع بند 3 این فصل، با احصاء مسایل اصلی و اولویت­ها، شاخص‌های کمی و کیفی و نقشه راه و برنامه‌های عملیاتی اجرای این سند را مبتنی بر اولویت­ها تدوین نموده و بر اساس زمان‌بندی مشخص به همراه وضعیت موجود شاخص‌های این حوزه به تأیید شورای عالی انقلاب فرهنگی برساند و سالانه گزارش پیشرفت کار و اجرای سند را نیز به این شورا ارائه نماید.
تبصره- جهت تعیین احکام و ضوابط شرعی و نظارت بر آنها در فرایند اجرایی‌سازی این سند؛ کارگروهی فقهی متشکل از پنج صاحب‌نظر حوزوی­ به پیشنهاد شورای تخصصی حوزوی و تأیید شورای عالی انقلاب فرهنگی در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تشکیل می­گردد.
3- مسئولیت اجرای سیاست­ها و اقدامات اجتماعی مؤثر بر سلامت زنان در این سند، بر عهده شورای اجتماعی کشور، وزارت کشور (سازمان امور اجتماعی)، شورای عالی رفاه و تأمین اجتماعی، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی (سازمان بهزیستی کشور)، شورای عالی نوجوانان و جوانان، وزارت ورزش و جوانان و سایر نهادها و دستگاه­های اجرایی ذی­ربط است. همچنین مسئولیت اجرای سیاست­ها و اقدامات معنوی مؤثر بر سلامت زنان در این سند بر عهده مرکز مدیریت حوزه­های علمیه و سازمان تبلیغات اسلامی است. حمایت، پیگیری و مطالبه­گری از دستگاه­های مذکور در این خصوص بر عهده وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی می­باشد.
4- نظارت، رصد و پایش اجرای سند، بر عهده دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی است که ضمن ارائه گزارش سالانه میزان تحقق اهداف سند، حسب ضرورت پیشنهاد بازنگری­ و به‌روزرسانی لازم را به شورای عالی ارائه خواهد کرد.
این سند مشتمل بر یک مقدمه، 4 فصل در جلسـه 924 مورخ 27/08/1404 شوراى عالى انقلاب فرهنگى به تصویب رسید و جایگزین مصوبه «سیاست­ها و راهبردهای ارتقاء سلامت زنان» مصوب جلسه 613 مورخ 08/08/1386 با اصلاحات بعدی آن می­شود و از تاریخ ابلاغ، لازم‌الاجراست.

مسعود پزشکیان
رئیس­ جمهور و رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی




رونوشت به انضمام يك نسخه مصوبه، به:

17. دفتر مقام معظم رهبری(مدظله‌العالی)
17. دفتر رئیس جمهور
17. مجلس شورای اسلامی
17. شورای نگهبان قانون اساسی
17. قوه قضائیه
17. دیوان محاسبات کشور
17. معاونت امور مجلس ریاست جمهوری
17. معاونت حقوقی ریاست جمهوری
17. اداره کل تدوین و تنقیح و مقررات نهاد ریاست جمهوری
17. دفتر بازرسی ویژه رئیس جمهور
17. وزارت دادگستری (برای درج در روزنامه رسمی کشور)
17. دبیرخانه شورای معین و امور شورای عالی انقلاب فرهنگی
17. و اداره کل امور حقوقی و تدوین مقررات دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی ابلاغ می‌شود.